Thomas Rosenboom – De rode loper

De Rode Loper omslagBijstand als roeping
Ondanks dat de twee hoofdrolspelers, Lou Baljon en Eddie van de Beek, al op de eerste bladzijde aangeven dat zij na hun eindexamen in de bijstand willen, hebben zij beiden toch iets onvermoeibaars. Want wat de bijstand voor hun zo aantrekkelijk maakt:  “je kunt er tenminste nog wat naast doen.” En dat doet Lou. Roadie, geluidstechnicus, bioscoopexploitant, hij blijft lekker bezig. Eddie geeft z’n ambitie al na twee maanden op en wordt journalist.
Centrale figuur in Lou’s leven is Eddie. Hij houdt hem gaande, is katalysator van nieuwe projecten en zijn vrouw Riet heeft een nichtje, Lena Wit. De jonge vrouw die zwijgt en ziekelijk verlegen is en alleen op de rode loper lijkt op te bloeien. Lou valt als een blok voor haar.
Lena wordt Lou’s meest ambitieuze project. Hij wil haar gelukkig maken. De rode loper zou je kunnen lezen als een ode aan de dienstbaarheid. En dat vind ik een bemoedigend geluid.

Lees verder

Advertenties

Javier Marías – De verliefden

Javier Marías - De verliefdenGeef toe, het is een aanstekelijk plaatje op het omslag. Maar de zorgeloosheid die het uitstraalt is misleidend.
Maria Dolz, een vrouw van midden dertig, is gefascineerd door ‘Het Perfecte Paar’ dat iedere ochtend in hetzelfde café ontbijt als zij. (Want het is Madrid, ontbijten doen ze in café’s!)
Nadat zij hen enkele weken gemist heeft, blijkt de man, Miguel Desvern, vermoord te zijn.
Maria raakt via de vrouw, Louisa, in contact met Javier, een goede vriend van de vermoorde man. Wanneer zij verliefd wordt op Javier komt zij meer te weten over de moord.
De Verliefden, dat zijn er overigens drie: Javier, Louisa en Maria. Want Maria is verliefd op Javier, Javier op Louisa, Louisa op Miguel…
Het verhaal kan beginnen!

Lees verder

Cormac McCarthy – De Weg

De_Weg_omslagMcCarthy is een schrijver van wie ik een boek moest lezen. Een vriend van me bezwoer me al een paar keer dat dit een schrijver was die wist hoe het moest. Ik begon met De Weg en ik kon het niet meer wegleggen. Raadselachtig hoe dat kan. Het gaat over een barre tocht die zich ver van onze wereld afspeelt. Een afgebrande, naamloze wereld waar zich een catastrofe heeft afgespeeld. Wat het was krijgen we niet te weten, maar de lijken liggen na jaren nog steeds uitgedroogd in hun uitgebrande auto’s langs de weg. Een naamloze vader en zijn naamloze zoontje lopen naar het zuiden. Dat is de enige richtinggevende aanduiding. Meer is er niet. Een verlaten, anonieme wereld die je desondanks naar de keel grijpt.
Toch is het een van de meest optimistische boeken die ik de laatste tijd las.

Lees verder

Arnon Grunberg – De man zonder ziekte

Pas op! Deze beschrijving verklapt het hele verhaal. Dus als je dit boek nog wilt lezen zonder weet te hebben van Samarendra’s noodlottige einde, lees dan niet verder!

De goede mens
Heeft Grunberg met Samarendra Ambani een toonbeel van een ‘goed mens’ neergezet? Een man zonder slechte eigenschappen? Of is naïviteit een slechte eigenschap? Ik heb in ieder geval lang nagedacht over wat er op de tweede bladzijde staat, “De kern van zijn identiteit: het gebrek aan ziekte”. Nog los van de mogelijkheid dat er een kern van een identiteit bestaat, is zo’n kern te omschrijven met iets wat het niet is?
Zou ik de kern van mijn identiteit kunnen omschrijven met een eigenschap die ik niet bezit?

Lees verder

%d bloggers liken dit: