Anton Valens – Het boek ont

Heerlijke ambitieloze wereld
Het boek ont biedt een duik in de zielenroerselen en gebroken ambities van -op het eerste gezicht- onbeduidende mensen. Antihelden ontleden, dat is wat Valens in dit boek doet. Een boek vol liefdevolle portretten van een beetje eenzame mensen, vooral mannen, die de wereld nauwelijks aankunnen. Aandoenlijke mensen voor wie je sympathie zal koesteren. Als je ooit verdwaalt in een naargeestige, middelgrote gemeente en de mensen in een winkelstraat een kroket ziet eten en je voelt een grote somberte opkomen, dan kan dit boek je verzoenen met die aanblik. Een troostrijk boek dus.

Postangst
Isebrand Schut is zo’n aandoenlijke man. Hij is op een vervelende manier ontslagen bij zijn vorige werkgever. Nog steeds gaat hij gebukt onder de harde woorden die zijn cheffin hem in het gezicht geslingerd heeft. Ware woorden, maar funest voor een gevoelige jongen als Isebrand. Hij zit niet meer zo goed in zijn iets te dikke, wat vettige vel. Hij durft zijn buren niet meer te groeten en heeft een verlammende postangst ontwikkeld. Daarom heeft hij het initiatief genomen om samen met andere mannen die bang zijn voor hun post, elkaars enveloppen te openen.

Troostrijk
Isebrand wordt gaandeweg het boek steeds sympathieker. Zijn avontuur met de rijke indringer -een vage ex van zijn moeder- die hem als postadres gebruikt voor even vage zaakjes, sleept je mee in al zijn wankele ambities. Deze rijke man Cornelis Meckering intimideert hem met zijn plannen voor het schrijven van, jawel, het boek dat je aan het lezen bent; Het boek ont. Maar dan met een andere inhoud. Hij wil het definitieve boek schrijven over het voorvoegsel ‘ont’. Een kul-onderwerp maar je snapt Isebrand wanneer hij besluit om dit boek zelf een keer te voltooien.

Troostrijk
Zei ik troostrijk?
Ja, Het boek ont geeft je het gevoel dat je zelfs in de maatschappelijke regionen met de laagste ambitiegraad, toch een redelijk aangenaam en veilig leven kunt leiden. Vooral als je aan het eind van het verhaal ziet dat hij zich toch met zijn nare aftocht uit het call centre kan verzoenen. Een boek om met een glimlach om je lippen en een biertje in de hand, het einde van de crisis af te wachten.

Filmpjes, leuk en vies

In het personage Cornelis Meckering herkennen we het Limburgse fenomeen Willem Hietbrink, de Duizenddichter:

En die maffe Amerikaanse shockpunker G.G. Allin. Die heeft echt bestaan. Hier is een zeer vies filmpje van een van zijn ‘performances’. YouTube maakt zich zelfs bezorgd over ons. Je moet je eerst aanmelden, voordat je het kan zien…

Personages
Isebrand Schut, ex-werknemer van een call centre, nu werkend in de toiletten onder de grote markt in Groningen
Jean Luc, wietplantage, Limburger
Sylvio Enklaar, psychiatrisch verpleegkundige, dromend van een carrière als vj
Cornelis Meckering, aan lager wal rakende optiehandelaar en organisatieadviseur
Ebel Formsma, beheerder van de toiletten, militant aanhanger van de Friese zaak
Manja van der Ziel, de cheffin die harde woorden sprak tegen IJsbrand

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: